Infrastruktura rowerowa

Dla poprawnej komunikacji oraz współdziałania w zakresie rozwoju infrastruktury rowerowej w mieście niezwykle ważne jest uporządkowanie różnych pojęć definiowanych w przepisach prawa oraz przyjętych zwyczajowo.

Trasa rowerowa - jest to pojęcie najszersze i oznacza wydzielony ciąg komunikacyjny przeznaczony dla ruchu rowerowego. Definicja ta obejmuje całą paletę rozwiązań infrastrukturalnych.


Ustawa Prawo o ruchu drogowym wprowadza następujące definicje:

droga - wydzielony pas terenu składający się z jezdni, pobocza, chodnika, drogi dla pieszych lub drogi dla rowerów, łącznie z torowiskiem pojazdów szynowych znajdującym się w obrębie tego pasa, przeznaczony do ruchu lub postoju pojazdów, ruchu pieszych, jazdy wierzchem lub pędzenia zwierząt;

droga dla rowerów - droga lub jej część przeznaczona do ruchu rowerów, oznaczona odpowiednimi znakami drogowymi; droga dla rowerów jest oddzielona od innych dróg lub jezdni tej samej drogi konstrukcyjnie lub za pomocą urządzeń bezpieczeństwa ruchu drogowego;

źródło: http://www.oskduet.pl
 
pas ruchu dla rowerów - część jezdni przeznaczona do ruchu rowerów w jednym kierunku, oznaczona odpowiednimi znakami drogowymi;
 
śluza dla rowerów - część jezdni na wlocie skrzyżowania na całej szerokości jezdni lub wybranego pasa ruchu przeznaczona do zatrzymania rowerów w celu zmiany kierunku jazdy lub ustąpienia pierwszeństwa, oznaczona odpowiednimi znakami drogowymi;

źródło: http://www.oskduet.pl

Kolejnym dokumentem, w którym mowa jest o infrastrukturze rowerowej jest Rozporządzenie Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie. Rozdział 9 tego rozporządzenia  zatytułowany „ścieżki rowerowe” określa ich parametry techniczne, nie znajduje się tam jednak definicja ścieżki rowerowej. I tak:

• Usytuowanie ścieżki rowerowej względem jezdni powinno zapewnić bezpieczeństwo ruchu.

• Szerokość ścieżki rowerowej powinna wynosić nie mniej niż:
   - 1,5 m - gdy jest ona jednokierunkowa,
   - 2,0 m - gdy jest ona dwukierunkowa,
  - 2,5 m - gdy ze ścieżki jednokierunkowej mogą korzystać piesi.

• Pochylenie podłużne ścieżki rowerowej nie powinno przekraczać 5%. W wyjątkowych wypadkach dopuszcza się większe pochylenia, lecz nie większe niż 15%. Wysokość progów i uskoków na ścieżce rowerowej nie powinna przekraczać 1 cm.

• Pochylenie poprzeczne ścieżki rowerowej powinno być jednostronne i wynosić od 1% do 3%, w zależności od rodzaju nawierzchni, i powinno umożliwiać sprawny spływ wody opadowej.

Przy projektowaniu ścieżek rowerowych niezwykle ważne jest również zapewnienie bezpieczeństwa pieszym. Określa to paragraf 44 rozporządzenia

§ 44

1. Chodnik powinien mieć szerokość dostosowaną do natężenia ruchu pieszych, z zastrzeżeniem ust. 3.

2. Szerokość chodnika przy jezdni lub przy pasie postojowym nie powinna być mniejsza niż 2,0 m, a w wypadku przebudowy albo remontu drogi dopuszcza się miejscowe zmniejszenie szerokości chodnika do 1,25 m, jeżeli jest on przeznaczony wyłącznie do ruchu pieszych.

3. Szerokość chodnika powinna być odpowiednio zwiększona, jeżeli oprócz ruchu pieszych jest on przeznaczony do usytuowania urządzeń technicznych, w szczególności podpór znaków drogowych, słupów, drzew, wejść lub zjazdów utrudniających ruch pieszych.

4. Szerokość chodnika odsuniętego od jezdni lub szerokość samodzielnego ciągu pieszego nie powinna być mniejsza niż 1,5 m,a dopuszcza się miejscowe zmniejszenie szerokości chodnika do 1,0 m, jeżeli jest on przeznaczony wyłącznie do ruchu pieszych.

Spełnienie powyższych warunków technicznych dla chodników i ścieżek rowerowych jest bardzo trudne w terenie o zwartej zabudowie, z występującymi parkingami przyjezdniowymi oraz ze znajdującą się w pasie drogowym infrastrukturą techniczną (słupy oświetleniowe, energetyczne, trakcyjne, znaki drogowe, elementy bezpieczeństwa ruchu drogowego).

Kolejnym aktem normatywnym istotnym z punktu widzenia rowerzystów jest Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowych warunków technicznych dla znaków i sygnałów drogowych oraz urządzeń bezpieczeństwa ruchu drogowego i warunków ich umieszczania na drogach.

Znak C-13/16 oznacza drogę popularnie nazywaną ciągiem pieszo-rowerowym, na której dopuszcza się tylko ruch pieszych i rowerów. 

Znak taki oznacza  ruch pieszych i rowerzystów odbywający się na całej powierzchni.


Taki znak natomiast wskazuje poszczególne strony drogi, po których powinien odbywać się ruch pieszych i rowerów.


Jak mówi art. 33 Prawa o ruchu drogowym kierujący rowerem, korzystając z drogi dla rowerów i pieszych, jest obowiązany zachować szczególną ostrożność i ustępować miejsca pieszym.


W turystyce rowerowej istnieje pojecie szlaku rowerowego jako trasy wycieczkowej dla rowerzystów. Jest on oznaczony specjalnymi symbolami wyznaczającymi jego przebieg i ułatwiającymi odnalezienie właściwej drogi.

 

Oznaczenie szlaku rowerowego


Koszty budowy trasy rowerowej
Koszt budowy 1 km tras rowerowych uzależniony jest od rodzaju trasy pod względem funkcjonalno-technicznym (ścieżka rowerowa, ciąg pieszo – rowerowy, szlak rowerowy) oraz od istniejącej infrastruktury technicznej na terenie, na którym budowana jest trasa rowerowa. Chodzi tu o możliwość wykorzystania części istniejących chodników, konieczność przebudowy słupów oświetleniowych lub wycinki zadrzewienia, przebudowy skrzyżowań lub sygnalizacji świetlnych, regulacji terenowo-prawnej.

Zgodnie z najkorzystniejszą ofertą w przetargu nieograniczonym w formule  „projektuj i wybuduj” koszt zaprojektowania i wybudowania 650 m odcinka  ścieżki rowerowej wzdłuż ul. 1 Maja wyniósł 150 tys. zł. Można zatem przyjąć, że najtańsze, wybudowanie od podstaw 100 m odcinka ścieżki rowerowej, kosztuje około 23 tys. zł.